Mindfulness is een cognitieve vaardigheid. Cognitief betekent dat het te maken heeft met wat je…
Ja, we waren weer bij De Overburen, in Amersfoort. Het begint een traditie te worden, want het bevalt daar prima. We hebben er een vaste tafel (de enige grote tafel). De meeste contacten tussen de vrijwilligers zijn online – alleen bij de ALV en het vrijwilligersuitje zien we elkaar in het echt.

Foto v.l.n.r.: Magda, Vincent, Egbertien, Hilde, Gabriëlle, Bart en Sasqia. Addo, Karen en Corien staan niet op de foto.
Hartelijk weerzien bij De Overburen
Hartelijke begroetingen en blijde gezichten om elkaar na een tijd weer te zien. We hebben er zin in! De sfeer is altijd heel goed en nieuweling Sasqia wordt meteen opgenomen in de club en voelt zich thuis. Sasqia is onze nieuwe vrijwilligerscoördinator en dit was een mooie gelegenheid om met de vrijwilligers kennis te maken.
De gerechten
Iedereen maakt een keuze uit het menu, bijvoorbeeld het maandmenu, Zeeuwse mosselen, Indiase Tandoori Tajine, biefstuk of tonijnsteak. Met als bijgerechten frites en een salade.




We hebben er zin in! We halen veel herinneringen op, leren elkaar (nog) beter kennen. Ik heb een tas vol gehaakte gelukspoppetjes meegenomen, waaruit iedereen iets kan kiezen. Na het uitdelen krijg ik meteen de vraag wat ik voor volgend jaar ga maken.
Op de foto’s een aantal poppetjes die ik heb gemaakt, dat zijn er nu ongeveer 90.


Dan is het tijd voor de nagerechten. Sommigen houden het bij een speciale koffie met bonbons en chocolade, anderen kiezen voor een sorbet, kaasplankje, spekkoek parfait of Dubai Chocolate trifle.





Nu zitten we echt vol. Er kan hooguit nog een drankje bij. Water in een mooi eigen flesje van De Overburen, koffie of muntthee, waarvan sommigen geen genoeg kunnen krijgen. Of nog een wijntje. Kijk voor meer informatie op de website van De Overburen.
We zien elkaar niet zo vaak
De tijd vliegt voorbij. Sommigen moeten ver reizen, maar we kunnen elkaar niet zo heel vaak zien. Eind vorige eeuw hadden vrijwilligers vaker bijeenkomsten, meestal in Utrecht. Maar dat was een andere tijd, waarin we nog geen of weinig internet hadden.
Een deel van de vrijwilligers was er in die begintijd ook al bij. We horen bij elkaar, hebben een band. Want we hebben allemaal dezelfde klachten gehad of zijn er nog niet vanaf. We willen er alles aan doen om te voorkomen dat anderen dezelfde problemen krijgen als wij hebben (gehad).
RSI-klachten komen nog vaak voor
RSI-klachten komen nog steeds heel veel voor, ook nieuwe generaties komen ermee in aanraking. De jongeren met hun onafscheidelijke smartphone, studenten die dag en nacht met hun afstudeerscriptie bezig zijn, of fanatieke gamers. Maar als gamen je hobby is, dan zoek je een manier om het te blijven doen. Net zoals bij andere RSI-hobby’s. Bij mij is dat haken.
Heb je het uitje gemist, maak er dan volgend jaar tijd voor. Jij mist iets als je er niet bij bent en wij missen jou ook.
Tot volgende keer!
Tekst: Corinne Travail
Foto’s: deelnemers

Comments (0)